Ładowanie
Przygotowujemy treść strony.
Przygotowujemy treść strony.
Koncentracja i nauka
Gdy zwykłe odrabianie lekcji zajmuje całe popołudnie... Dlaczego dziecko unika nauki?
Frustracja i gwałtowny opór przed nauką to najczęściej instynktowny mechanizm obronny. Mózg chroni dziecko przed wysiłkiem, którego w stanie silnego stresu nie potrafi udźwignąć. Wymuszanie dyscypliny karami czy nagrodami tylko potęguje to napięcie. Kluczem jest zidentyfikowanie faktycznej blokady poznawczej i fizyczne wyciszenie organizmu, zanim dziecko w ogóle usiądzie do książek.
Jeżeli Twoje dziecko unika odrabiania lekcji, odkłada zeszyty na bok, nagle przypomina sobie o wszystkim innym albo na samą myśl o nauce zaczyna się złościć czy płakać - nie zakładaj od razu, że mu się nie chce. Dziecko nie ucieka przed nauką. Ono ucieka przed napięciem, którego w tej chwili po prostu nie potrafi udźwignąć.
Zanim usiądziecie do lekcji, zaproponuj synkowi albo córeczce krótką zabawę, która przygotuje jego ciało do nauki. Zróbcie razem kilka pajacyków, pobawcie się w przeciąganie liny i sprawdźcie, kto jest silniejszy. Możecie poturlać się po dywanie, a jeśli Twoje dziecko lubi mocniejszy docisk, zaproponuj mu masaż dużą piłką po plecach, ramionach i dłoniach. Takie kilka minut zabawy często wystarczy, żeby układ nerwowy był gotowy do większego wysiłku.
Kiedy już usiądziecie do biurka, umówcie się, że najpierw wykonacie jedno zadanie. Tylko jedno! Potem zróbcie krótką przerwę na ruch. Możecie znowu przeciągnąć linę, zrobić kilka pajacyków albo pobawić się w „naleśnika”, delikatnie zawijając dziecko w koc i wykonując mocny docisk. Następnie wróćcie do kolejnego zadania. Dzięki temu dziecko uczy się, że wysiłek można przeplatać chwilą odpoczynku i że nie musi zmagać się ze wszystkim naraz.
Z mojego doświadczenia wynika, że dzieci dużo chętniej podejmują naukę, kiedy ich ciało jest przygotowane do wysiłku. Wtedy łatwiej jest im usiąść przy biurku, dłużej utrzymać uwagę i z mniejszym napięciem wykonywać kolejne zadania.
Pamiętaj. Dzisiaj uczysz swoje dziecko czegoś znacznie ważniejszego niż wykonania pracy domowej. Pokazujesz mu, jak radzić sobie z trudnymi zadaniami krok po kroku, jak robić krótkie przerwy, kiedy organizm tego potrzebuje i jak wracać do pracy. To umiejętności, które będzie pomagały mu w przyszłości.
Przejdź do ostatniego kroku poniżej, aby nazwać główne źródło trudności u Twojego dziecka i sprawdzić dedykowaną ścieżkę: od profesjonalnego wsparcia stacjonarnego w gabinecie po specjalistyczne programy online.
Przejdź do ostatniego kroku