Ładowanie
Przygotowujemy treść strony.
Przygotowujemy treść strony.
Zmysły i codzienność
Gdy głośniejsze dźwięki lub dotyk wywołują nagły niepokój... Skąd bierze się wysoka wrażliwość sensoryczna u dziecka?
Dziecko reagujące paniką w głośnych miejscach cierpi z powodu niedziałającego, biologicznego filtra. Jego mózg musi obsłużyć 100% docierających bodźców jednocześnie, co w ułamku sekundy wyzwala lęk i chęć ucieczki. Zbudowanie domowej strategii odwrażliwiania i wyciszania układu to absolutna konieczność, by codzienne wyjścia przestały być dramatem.
Jeżeli Twoje dziecko bardzo silnie reaguje na dźwięki – zasłania uszy, unika hałasu albo szybko się wycofuje – albo reaguje napięciem na dotyk, potraktuj to jako sygnał, że układ nerwowy potrzebuje stopniowego oswajania bodźców i poczucia bezpieczeństwa.
W przypadku dźwięków możesz zacząć od bardzo prostych działań w domu. Jednym z nich jest wspólne „oswajanie hałasu na spokojnie” – w kontrolowanych warunkach włącz cicho dźwięki codzienne (np. odkurzacz, mikser, suszarka) i bądź przy dziecku, obserwując jego reakcję. Nie chodzi o zmuszanie, tylko o krótką ekspozycję połączoną z poczuciem bezpieczeństwa i Twoją obecnością. Druga rzecz to dawanie dziecku wpływu – możesz wcześniej zapowiadać głośniejsze dźwięki, mówiąc: „za chwilę będzie odkurzacz, jesteś przy mnie”, co zmniejsza napięcie związane z zaskoczeniem.
Jeśli chodzi o dotyk, bardzo dobrze działają zabawy z kontrolowanym dociskiem. Możecie bawić się w „naleśnik” – zawijanie dziecka w koc i delikatny, równomierny docisk dłoniami. Możecie też robić spokojne „przytulanie z naciskiem”, gdzie przez kilka sekund obejmujesz dziecko trochę mocniej, a potem puszczasz. Kolejna opcja to masaż dłoni, ramion lub pleców – najlepiej spokojny, powolny, dający wyraźne czucie ciała.
Z mojego doświadczenia wynika, że dzieci stopniowo zaczynają lepiej tolerować dźwięki i dotyk wtedy, kiedy nie są zaskakiwane bodźcami, tylko mają możliwość ich przewidzenia i oswojenia w bezpiecznej relacji z dorosłym.
Pamiętaj- układ nerwowy Twojego dziecka uczy się poprzez doświadczenie i powtarzalność. Kiedy Ty dajesz dziecku czas, swoją uwagę, przewidywalność i spokojne oswajanie bodźców, jego reakcje stopniowo się stabilizują, a codzienne sytuacje przestają być źródłem napięcia.
Przejdź do ostatniego kroku poniżej, aby nazwać główne źródło trudności u Twojego dziecka i sprawdzić dedykowaną ścieżkę: od profesjonalnego wsparcia stacjonarnego w gabinecie po specjalistyczne programy online.
Przejdź do ostatniego kroku