Obojętnie, czy dziecko ucieka przed przytuleniem, czy też z impetem wpada na przedmioty – powód jest ten sam: zdezorientowany układ nerwowy szuka koła ratunkowego. Przestymulowany organizm odcina się od świata, natomiast układ niedobodźcowany musi szukać silnego docisku. Właściwa kompensacja sensoryczna w domu rozwiązuje ten dysonans.

Jeżeli Twoje dziecko unika dotyku albo przeciwnie – bardzo go poszukuje, przytula się intensywnie, wpada na przedmioty, szuka docisku – to sygnał, że układ nerwowy szuka regulacji poprzez ciało i bodźce czucia głębokiego.

W domu możesz bardzo skutecznie wspierać dziecko przez proste aktywności, które porządkują pracę układu sensorycznego.

Świetnie działają wszystkie formy docisku i „zawijania”. Możecie bawić się w „naleśnik” – czyli zawijanie dziecka w koc lub kołdrę i delikatny, równomierny docisk dłoniami. Możecie robić „kanapkę” – dziecko leży między poduszkami, a Ty dociskasz je bardzo spokojnie, zawsze z uwzględnieniem komfortu i zgody dziecka. Taki głęboki nacisk często działa wyciszająco i porządkuje napięcie w ciele.

Bardzo dobrze sprawdzają się też masażyki sensoryczne. Możesz używać dłoni, wałka, miękkiej szczotki albo piłki – powolne, rytmiczne ruchy po plecach, ramionach i nogach pomagają dziecku lepiej poczuć granice własnego ciała. To szczególnie ważne przy dzieciach, które albo unikają dotyku, albo go intensywnie poszukują.

Możecie też tworzyć domowe „bazy sensoryczne” – namioty z koców, przestrzenie pod stołem, gdzie dziecko może się schować, docisnąć poduszkami i wyciszyć. Tego typu miejsca często stają się naturalnym „regulatorem” napięcia.

Z mojego doświadczenia wynika, że dzieci z trudnościami w obszarze dotyku najlepiej regulują się poprzez powtarzalne, spokojne doświadczenia czucia głębokiego, które dają im poczucie stabilności i bezpieczeństwa w ciele.

Pamiętaj - układ nerwowy Twojego dziecka potrzebuje równowagi między bodźcami a wyciszeniem. Kiedy dziecko ma dostęp do kontrolowanego docisku, masażu i spokojnego kontaktu fizycznego, stopniowo uczy się lepiej organizować swoje reakcje dotykowe i odnajduje większy komfort w codziennym funkcjonowaniu.