Z punktu widzenia integracji sensorycznej, notoryczne potykanie się to najczęściej wynik osłabionego czucia głębokiego i nieprawidłowej pracy błędnika. Mózg po prostu nie otrzymuje dokładnych danych z mięśni i stawów, co uniemożliwia poprawne zaplanowanie ruchu w przestrzeni. Celowana stymulacja czuciowo-ruchowa szybko kalibruje ten system na nowo.

Jeżeli Twoje dziecko często się potyka, wpada na przedmioty albo ma trudność z utrzymaniem równowagi, nie traktuj tego wyłącznie jako roztargnienia. Bardzo często jest to efekt tego, że układ przedsionkowy i czucie głębokie nie dostarczają jeszcze wystarczająco precyzyjnej informacji o ciele w przestrzeni. Możesz w prosty sposób wspierać rozwój równowagi i koordynacji dziecka.

Zacznijcie od chodzenia po linii narysowanej taśmą malarską przyklejoną do podłogi. Dziecko może chodzić stopa za stopą do przodu, do tyłu, może próbować zatrzymywać się na sygnał i ruszać dalej. To proste ćwiczenie bardzo dobrze uczy kontroli ciała w przestrzeni.

Drugą propozycją są ścieżki sensoryczne i domowe tory przeszkód. Możecie rozłożyć na podłodze poduszki, koce i różne bezpieczne przedmioty, po których dziecko będzie przechodziło. Możecie też pobawić się w „podłoga to lawa” – dziecko porusza się tylko po wyznaczonych elementach, takich jak poduszki czy materace. Dzięki temu uczy się planowania ruchu i świadomego stawiania kroków.

Dobrze sprawdzają się również zabawy naśladowcze „zwierzątka”. Chodzenie jak niedźwiedź na rękach i nogach, jak krab bokiem czy skakanie jak żaba mocno angażuje całe ciało, wzmacnia stabilizację i poprawia czucie własnego ciała w przestrzeni.

Trzecia grupa to zabawy w docisk i opór. Możecie przepychać się delikatnie przy ścianie, „kto mocniej”, możecie ciągnąć linę albo pchać razem cięższe przedmioty w domu, na przykład pudełko z zabawkami. Takie aktywności pozwalają dziecku realnie poczuć siłę własnego ciała i lepiej zrozumieć, jak się porusza.

Z mojego doświadczenia wynika, że równowaga i koordynacja rozwijają się przede wszystkim przez ruch i doświadczenie. Największy potencjał rozwojowy pojawia się właśnie w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, kiedy układ nerwowy dziecka jest najbardziej plastyczny i podatny na kształtowanie. To wtedy świadome angażowanie całego ciała w zabawę daje najlepsze i najszybsze efekty.

Pamiętaj- równowaga i koordynacja nie rozwijają się w teorii, tylko w ruchu i doświadczeniu. Im częściej dziecko angażuje całe ciało w świadome, kontrolowane aktywności, tym lepiej jego układ nerwowy uczy się stabilnie prowadzić ruch w przestrzeni i buduje coraz większą pewność własnego ciała.