Brak usiedzenia w miejscu to nie jest brak wychowania. Dla wielu dzieci ruch to jedyna, podświadoma strategia, aby podnieść poziom pobudzenia kory mózgowej i utrzymać jako taką uwagę na zadaniu. Zamiast zakazywać aktywności, musimy dostarczyć ciału precyzyjnych wrażeń przedsionkowych i proprioceptywnych, które nasycą ten neurologiczny głód i ustabilizują postawę.

Jeżeli Twoje dziecko cały czas się rusza, wierci na krześle, skacze, biega z miejsca na miejsce i trudno mu zostać w jednej aktywności, chcę Cię poprosić o jedną rzecz. Nie zatrzymuj tego ruchu na siłę. Zamiast tego spróbuj go uporządkować.

Z mojego doświadczenia wynika, że bardzo dobrze sprawdza się codzienna rutyna ruchowa, szczególnie po powrocie ze szkoły czy przedszkola. Zanim dziecko przejdzie do spokojniejszych aktywności, daj mu czas na intensywny ruch, który pomoże jego układowi nerwowemu się wyregulować.

Możecie zrobić prosty tor przeszkód w domu. Skakanie przez poduszki, wskakiwanie na jedną poduszkę i zeskakiwanie na drugą w bezpieczny sposób, przechodzenie przez „mosty” z koców i poduszek, czołganie się pod krzesłami albo pokonywanie domowej trasy ruchowej. To wszystko daje dziecku dokładnie to, czego jego ciało w tym momencie potrzebuje.

Jeżeli macie możliwość, wyjdźcie też na świeże powietrze. Podwórko albo plac zabaw to Twoje narzędzia, tam możecie wspólnie zbudować prosty tor przeszkód – przeskoki, chodzenie po różnych nawierzchniach, równowaga na krawężnikach czy elementach drewnianych.

Chodzi o to, żeby dziecko mogło w bezpieczny i uporządkowany sposób „wybiegać” potrzebę ruchu. Kiedy ciało dostaje odpowiednią dawkę takich wrażeń, układ nerwowy ma szansę się wyciszyć i przejść w spokojniejszy tryb funkcjonowania.

Pamiętaj -ruch jest jednym z najważniejszych elementów rozwoju dziecka, szczególnie w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. To właśnie poprzez ruch i różne doświadczenia sensoryczne dziecko uczy się regulować układ nerwowy, a jego rozwój może przebiegać w sposób bardziej harmonijny i stabilny.