Nagle pojawiające się, ekstremalne reakcje emocjonalne występują wtedy, gdy wymagania otoczenia drastycznie przewyższają możliwości adaptacyjne układu nerwowego. Przestymulowane dziecko wpada w pierwotny tryb "walki lub ucieczki". Opanowanie sytuacji nie polega na wyciąganiu konsekwencji w trakcie ataku złości, lecz na wdrożeniu domowej profilaktyki napięć, która uchroni sensoryczny "kubek" dziecka przed przelaniem.

Co zrobić, jeśli Twoje dziecko reaguje złością lub agresją w różnych sytuacjach. Przede wszystkim nie patrz na to tylko jak na „złe zachowanie”. Bardzo często jest to moment, w którym układ nerwowy dziecka jest już przeciążony i po prostu nie radzi sobie z napięciem.

W takich chwilach najważniejsza jest pomoc w powrocie do równowagi przez ciało.

Możesz owinąć dziecko w kocyk lub grubszy ręcznik i przytrzymać je w spokojnym, Nic nie pomaga lepiej niż spokojny, głęboki docisk i dostarczanie wrażeń proprioceptywnych. Możecie też bawić się w „naleśnika” – delikatne zawijanie w koc i lekki docisk dłońmi. Dla wielu dzieci to daje natychmiastowe poczucie bezpieczeństwa i obniża napięcie.

Dobrym wsparciem są też masaże. Możesz użyć dłoni, dużej piłki albo nawet zwykłej szczotki do włosów (odwróconej stroną z miękkim włosiem), żeby wykonywać spokojne, dociskowe ruchy po plecach, ramionach i nogach dziecka. Taki stały, rytmiczny nacisk bardzo często pomaga wyciszyć układ nerwowy.

W ciągu dnia warto też wplatać krótkie „regulacyjne momenty”. Zabawy na łóżku w sypialni – przyciskanie poduszkami, chowanie się pod kołdrą, dociskanie ciała między poduszkami – to wszystko daje dziecku silne bodźce, które porządkują napięcie w ciele. A wieczorem ciepła kąpiel pomaga wyciszyć ciało i napięcie, szczególnie jeśli owiniesz dziecko w ręcznik i polejesz je ciepłą wodą, dając mu poczucie otulenia i ciężaru. Z mojego doświadczenia wynika, że im częściej dziecko ma w ciągu dnia możliwość „rozładowania” napięcia przez ciało, tym rzadziej dochodzi do gwałtownych reakcji emocjonalnych. Nie dlatego, że „lepiej się zachowuje”, tylko dlatego, że jego układ nerwowy ma więcej przestrzeni, żeby wrócić do równowagi.

Pamiętaj -złość i agresja bardzo często są sygnałem przeciążenia, a nie złej woli dziecka. Kiedy uczysz się reagować przez ciało – dociskiem, otuleniem i spokojem – pomagasz swojemu dziecku wracać do równowagi i stopniowo budować większą odporność emocjonalną.